ولی الله

مهدیا !

نازنینا !
نظری کن!
منم این خسته ی راهت
شرر افکنده به جانم
صنما
برق نگاهت!

بابا ... نا ... ندارد

نقطه ، سر خط ، ... بابا ... نا ... ندارد

از بس که دستش پینه بسته جا ندارد

سارا نمی فهمد چرا در بین آنها

بابا که از جنگ آمده یک پا ندارد

بابا هوای سینه اس ابریست سارا!

اما کسی در فکر بابا نیست سارا!

از بس که سرفه کرده دیگر نا ندارد

اما نمی داند دلیلش چیست سارا

بابا برایم قصه می گویی دوباره

از آسمان ، از ابر، از باران، ستاره

از عشق می گویم برایت، خوب بابا

از مرد های عاشقی که تکه پاره... 

سارا کجایی! دیکته...،                

                               - خانم! پدر رفت

ازپیش ما دیروز، تنها، بی خبر رفت

خانم معلم چشم هایش خیس شد، بعد

نقطه سر خط،                          

                  عاقبت بابا سفر رفت

                           الهام فرامرزی

خرمشهر را خدا....

 

و مرگ

سفارش من

به آنان که فراموش کردند

که نخل هم دوست دارد

 سرسبزی را

 و خیابان

قدم های کودکی را

که عروسکش سالم است

          ****

رد چکمه های فرو رفته

بوی علف می داد

کودکی نبود تا پای بکوبد

برای هوا کردن بادبادکی

که پدر ساخته بودش

          ****

خدا

که فرمان داد

                 فرشته ها ریختند