مهتاب خین
این یک تبلیغ نیست
روایتی است از داستان یک مرد
و یک لشکر...
حاج محمود شهبازی
حتما بخوانید...
+ نوشته شده در یکشنبه ۳۰ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط بهزاد کریمی
|
بی چراغ دل آگاه به این راه مرو
.jpg)
شهادت را نه در جنگ که در مبارزه میدهند... ما هنوز شهادتی بی درد میطلبیم، غافل که شهادت را جز به اهل درد نمیدهند...
سیدناالشهید آوینی
+ نوشته شده در جمعه ۲۸ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط غريبه
|
کی خسته است؟ ................دشمن
اکثر عملیات ها به خاطر مسائل مختلفی از در اسفندماه انجام می شد.منطقه جنوب هم گاهی شب های بسیار سردی داشت.یه روز فرمانده گردانمون به بهانه دادن پتو همه بچه ها را جمع کرد.و با صدای بلند گفت :کی خسته است؟گفتیم دشمن.
صدا زد :کی ناراضیه؟بلند گفتیم دشمن
دوباره با صدای بلند صدا زد: کی سردشه؟ما هم با صدای بلند گفتیم دشمن
بعدش فرماندمون گفت : خدا خیرتون بده حالا که سردتون نیست می خواستم بگم که پتو به گردان ما نرسیده!!!
نویسنده:قاسم اللهیاری فرزند شهید حسن اللهیاری
پ ن:
۱ . آنکه جز بهر حق فدا نشود
خونبهایش بجز خدا نشود
هرچه گفتند و هرچه میگوییم
باز حق شهید ادا نشود
۲. حالا کی خسته است؟؟؟
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط غريبه
|
ای مولای جوان من چه زود غروب کردی!
امام محمد تقی (ع):
"همانا قائم از ماست،
او همان مهدی است که واجب است در زمان غیبتش، منتظرش باشند..."
---
یا جواد الائمه
انتظار فرزندت مهدی را "واجب" خواندی
پس دعایمان کن تا به حقیقت و در عمل، "منتظرش" باشیم.********
شهادت غریب ترین عالم، عالم ترین جوان و جوانترین امام، تسلیت و تعزیت.
+ نوشته شده در شنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط غريبه
|
شعری برای جنگ
|
ميخواستم | |||
|
منبع: كتاب حماسه هاي هميشه ج1 |
+ نوشته شده در یکشنبه ۹ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط بهزاد کریمی
|
تو چه ميداني که رمل و ماسه چيست
بعضي از آنها که خون نوشيدهاند
ارث جنگ عشق را پوشيدهاند
عدهاي « حسنالقضا » را ديدهاند
عدهاي را بنزها بلعيدهاند
بزدلاني کز هراس ابتر شدند
از بسيجيها بسيجيتر شدند
آي، بيجانها ! دلم را بشنويد
اندکي از حاصلم را بشنويد
تو چه ميداني تگرگ و برگ را
غرق خون خويش، رقص مرگ را
تو چه ميداني که رمل و ماسه چيست
بين ابروها رد قناصه چيست
تو چه ميداني سقوط « پاوه » را
...
محمد حسین جعفریان
بعضي از آنها که خون نوشيدهاند
ارث جنگ عشق را پوشيدهاند
عدهاي « حسنالقضا » را ديدهاند
عدهاي را بنزها بلعيدهاند
بزدلاني کز هراس ابتر شدند
از بسيجيها بسيجيتر شدند
آي، بيجانها ! دلم را بشنويد
اندکي از حاصلم را بشنويد
تو چه ميداني تگرگ و برگ را
غرق خون خويش، رقص مرگ را
تو چه ميداني که رمل و ماسه چيست
بين ابروها رد قناصه چيست
تو چه ميداني سقوط « پاوه » را
...
محمد حسین جعفریان
+ نوشته شده در پنجشنبه ۶ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط بهزاد کریمی
|
قناخلوق
بسیجی ها در جبهه شاد بودند. من خودم در اهواز مردی را دیدم كه جوان هم نبود- به گمانم همان وقت پس از شهادتش، در نماز جمعه تهران هم این خاطره را گفتم- شب می خواستند به عملیات بسیار خطرناكی بروند. آن وقتی بود كه عراقی ها از رود كارون عبور كرده بودند و خرمشهر داشت به كلی محاصره میشد- سال 59؛ لباس رزم پوشیده بود و با رفقایش داشتند میرفتند. او آذربایجانی بود و در تهران تاجر.داشت با تلفن با منزلش خداحافظی میكرد. من نشسته بودم، نمیدانست كه من هم تركی بلدم. به زنش میگفت «گد یروخ قناخلوقا» ؛(میهمانی می رویم) او هم می فهمید كه «قناخلوق، نجور قناخلو خدی»!(میهمانی، چجور میهمانی است!) هم این آگاه بود، هم آن آگاه بود؛میفهمیدند چه كار می كنند.
دلم نیامد این عکس و مطلب از تبیان را از دست بدهید
راوی این خاطره هم خود حضرت آقا هستند.
+ نوشته شده در یکشنبه ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط بهزاد کریمی
|
هوالسلام.